Schweigman&

Dooier (Universum Schweigman&)

In het derde jaar van haar opleiding maakte Boukje Schweigman Dooier. Ze was nieuwsgierig hoe je met de elementen rood, zacht en rond een fysieke belevenis kunt oproepen bij het publiek. Haar studiebegeleider drong aan op een verhaallijn. Boukje zocht teksten en probeerde op basis hiervan een verhaal te construeren. Het werd een fiasco. Onder het motto ‘liever drie beelden die het publiek nooit meer vergeet dan een slap kloppend verhaaltje’ keerde ze terug naar haar basisplan: een niet-verhalende theaterervaring voor haar publiek. Uiteindelijk maakte ze vanuit pure overlevingsdrang, zonder concessies te doen aan haar artistieke uitgangspunten, in een week waarin alles op scherp stond de solo Dooier.

In Dooier zie je de ongepolijste en eerlijke oorsprong van het oeuvre van Schweigman&. Veel elementen die hier op speelse en naïeve wijze worden ingezet – de draaibeweging, het opzoeken van fysieke grenzen, het publiek dat in een intieme abstracte ruimte komt, het samenspel met publiek, het werken met binnen/buiten – kwamen later dieper uitgewerkt terug, onder meer in Wervel, Blaas en Dreef. Dooier werd direct opgepikt als het begin van een verassende, nieuwe theatervorm.

Dooier was te zien tijdens het ITs Festival 2002 en Theater aan Zee te Oostende.

Originele cast

Concept en spel Boukje Schweigman | Muziek Matthias Mooij | Decor Gijs Rutten | Licht Jeroen de Boer

Tijdens het Universum van Schweigman& wordt spel vervangen door Anne van Balen en de muziek wordt uitgevoerd door Wijnand Moeken